afmtodit - tworzyć pliki czcionek do użytku z groff -Tps i -Tpdf
afmtodit [ -ckmnsx ] [ -a n ] [ -d desc-file ] [ -e enc-file ] [ -f internal-name ] [ -i n ] [ -o output-file ] afm-file map-file font afmtodit -v
afmtodit tworzy plik czcionek do użycia z groff, grops i gropdf. afmtodit jest napisany w Perlu; musisz mieć zainstalowany Perl w wersji 5.004 lub nowszej, aby uruchomić afmtodit.
afm-file to plik AFM (Adobe Font Metric) dla czcionki.
plik-mapy to plik, który mówi, które nazwy znaków groff są odwzorowywane na nazwy każdego znaku PostScript; plik ten powinien zawierać ciąg wierszy formularza
ps-char groff-char
gdzie ps-char to PostScriptowa nazwa postaci, a groff-char to groffowa nazwa postaci (jak użyto w czcionce groff plik). Ten sam ps-char może wystąpić wiele razy w pliku; każdy groff-char musi wystąpić najwyżej raz. Linie zaczynające się od „#” i puste linie są ignorowane. Jeśli plik nie zostanie znaleziony w bieżącym katalogu, zostanie wyszukany w podkatalogu devps/generate domyślnego katalogu czcionek.
Jeśli znak PostScript nie jest wymieniony w pliku map-file i nie można wydedukować ogólnej nazwy glifu groff za pomocą listy Adobe Glyph (AGL, wbudowanej w afmtodit), następnie afmtodit umieszcza znak PostScript w pliku czcionki groff jako znak bez nazwy, do którego dostęp można uzyskać tylko za pomocą sekwencji specjalnej „\N” w dokument roff. W szczególności dotyczy to wariantów glifów nazwanych w formie „foo.bar”; wszystkie nazwy glifów zawierające jedną lub więcej kropek są odwzorowywane na nienazwane jednostki. Jeśli opcja -e nie jest określona, używane jest kodowanie zdefiniowane w pliku AFM (tj. wpisy z nieujemnymi kodami znaków). Zapoznaj się z sekcją „Używanie symboli ” w Groff: The GNU Implementation of troff, podręczniku groff Texinfo, który opisuje sposób tworzenia nazw glifów groff .
Znaki, które nie są zakodowane w pliku AFM (tj. wpisy, które mają „-1” jako kod znaku) są nadal dostępne w groff; otrzymują wartości indeksu glifów większe niż 255 (lub większe niż największy kod znaku użyty w pliku AFM w mało prawdopodobnym przypadku, gdy jest większy niż 255) w pliku czcionek groff. Indeksy glifów niezakodowanych znaków nie mają określonej kolejności; najlepiej jest uzyskiwać do nich dostęp tylko za pomocą nazw glifów.
Plik czcionki groff zostanie zapisany do pliku o nazwie font, chyba że zostanie użyta opcja -o.
Jeśli istnieje plik czcionki do pobrania, może on być wymieniony w pliku /usr/share/groff/1.22.4/font/devps/download; patrz pociski(1).
Jeśli użyta zostanie opcja -i, afmtodit automatycznie wygeneruje dla każdego znaku poprawkę kursywy, lewicy i indeksu dolnego (znaczenie tych parametrów jest wyjaśnione w groff_font(5)); parametry te można określić dla poszczególnych znaków poprzez dodanie do afm-file wierszy formularza:
italicCorrection ps-char n leftItalicCorrection ps-char n subscriptCorrection ps-char n
gdzie ps-char to postscriptowa nazwa znaku, a n to żądana wartość odpowiedniego parametru w tysięcznych częściach em. Parametry te są zwykle potrzebne tylko w przypadku czcionek pochylonych (lub ukośnych).
Dozwolone są odstępy między opcją wiersza polecenia a jej argumentem.
Użyj n jako parametru pochylenia w pliku czcionki; jest to używane przez groff do ustawiania akcentów. Domyślnie afmtodit używa negatywu ItalicAngle określonego w pliku AFM; w przypadku prawdziwych czcionek kursywnych czasami pożądane jest użycie mniejszego nachylenia. Jeśli okaże się, że znaki z czcionki kursywy mają akcenty umieszczone zbyt daleko po prawej stronie, użyj opcji -a, aby zmniejszyć pochylenie czcionki.
Dołącz komentarze do pliku czcionki, aby zidentyfikować czcionkę PostScript.
Plik opisu urządzenia to plik-desc, a nie domyślny DESC. Jeśli nie zostanie znaleziony w bieżącym katalogu, przeszukiwany jest podkatalog devps domyślnego katalogu czcionek (dotyczy to zarówno domyślnego pliku opisu urządzenia, jak i pliku podanego z opcją -d ).
Czcionka PostScript powinna zostać ponownie zakodowana, aby używać kodowania opisanego w enc-file. Format pliku enc-file jest opisany w grops(1). Jeśli nie zostanie znaleziony w bieżącym katalogu, przeszukiwany jest podkatalog devps domyślnego katalogu czcionek.
Wewnętrzna nazwa czcionki groff jest ustawiona na nazwa.
Wygeneruj poprawkę kursywy dla każdego znaku, tak aby szerokość znaku plus poprawka kursywy znaku były równe n tysięcznym em plus wielkość, o którą prawa krawędź obwiedni znaku znajduje się na prawo od pochodzenie postaci. Jeśli spowodowałoby to ujemną korektę kursywy, zamiast tego użyj zerowej korekty kursywy.
Wygeneruj również poprawkę indeksu dolnego równą iloczynowi tangensa nachylenia czcionki i czterech piątych wysokości x czcionki. Jeśli spowodowałoby to poprawkę indeksu dolnego większą niż poprawka kursywy, zamiast tego należy zastosować poprawkę indeksu dolnego równą poprawce kursywy.
Wygeneruj także poprawkę kursywy lewej dla każdego znaku równą n tysięcznych em plus wartość, o którą lewa krawędź obwiedni znaku znajduje się na lewo od początku znaku. Korekta kursywy z lewej strony może być ujemna, chyba że podano opcję -m.
Ta opcja jest zwykle potrzebna tylko w przypadku czcionek pochylonych (lub ukośnych). Pliki czcionek rozprowadzane z groff zostały utworzone przy użyciu opcji -i50 dla czcionek kursywy.
Plik wyjściowy to plik-wyjściowy zamiast font.
Pomiń wszelkie dane kerningu z czcionki groff; używaj tylko dla czcionek o stałej szerokości (o stałej szerokości).
Zapobiegaj ujemnym wartościom korekcji kursywy z lewej strony. Pliki czcionek rzymskich dystrybuowane z groff zostały utworzone z -i0 -m, aby poprawić odstępy za pomocą eqn(1).
Nie wysyłaj polecenia ligatury dla tej czcionki; używać z czcionkami o stałej szerokości (o stałej szerokości).
Czcionka jest specyficzna. Efektem tej opcji jest dodanie polecenia specjalne do pliku czcionek.
Wydrukuj wersję i wyjdź.
Nie używaj wbudowanej listy Adobe Glyph.
Plik opisu urządzenia.
Plik z opisem czcionki dla czcionki F.
Lista czcionek do pobrania.
Kodowanie używane dla czcionek tekstowych.
Standardowe mapowanie.
Groff: The GNU Implementation of troff, by Trent A. Fisher and Werner Lemberg, is the primary groff manual. Section “Using Symbols” may be of particular note. You can browse it interactively with “info '(groff)Using Symbols'”.
groff(1), gropdf(1), grops(1), groff_font(5), perl(1)