attr - rozszerzone atrybuty obiektów systemu plików XFS
attr [ -LRSq ] -s attrname [ -V attrvalue ] pathname
attr [ -LRSq ] -g attrname pathname
attr [ -LRSq ] -r attrname pathname
attr [ -LRSq ] -l pathname
Atrybuty rozszerzone umożliwiają użytkownikowi dołączanie par nazwa:wartość do obiektów w systemie plików XFS.
Ten dokument opisuje polecenie attr, które jest w większości kompatybilne z poleceniem IRIX o tej samej nazwie. Jest więc skierowany specjalnie do użytkowników systemu plików XFS - informacje na temat manipulacji rozszerzonymi atrybutami niezależnymi od systemu plików można znaleźć w dokumentacji getfattr(1) i setfattr(1).
Atrybuty rozszerzone mogą służyć do przechowywania metainformacji o pliku. Na przykład „zestaw znaków=kanji” może nakazać przeglądarce dokumentów użycie zestawu znaków Kanji podczas wyświetlania tego dokumentu, a „thumbnail=…” może zapewnić przegląd obrazu graficznego o wysokiej rozdzielczości w zmniejszonej rozdzielczości.
W systemie plików XFS nazwy mogą mieć długość do 256 bajtów, zakończoną pierwszym bajtem 0. Intencją jest, aby były to możliwe do wydrukowania nazwy ASCII (lub innego zestawu znaków) dla atrybutu. Wartości mogą zawierać do 64 KB dowolnych danych binarnych.
Atrybuty można dołączać do wszystkich typów i-węzłów XFS: zwykłych plików, katalogów, dowiązań symbolicznych, węzłów urządzeń itp.
XFS używa 2 rozłącznych przestrzeni nazw atrybutów powiązanych z każdym obiektem systemu plików. Są to przestrzenie adresowe root i user. Przestrzeń adresowa root jest dostępna tylko dla superużytkownika i to tylko poprzez podanie argumentu flagi do wywołania funkcji. Inni użytkownicy nie zobaczą ani nie będą mogli modyfikować atrybutów w przestrzeni adresowej root. Przestrzeń adresowa użytkownika jest chroniona przez normalny mechanizm uprawnień do plików, więc właściciel pliku może decydować, kto może zobaczyć i/lub zmodyfikować wartość atrybutów w danym pliku.
Narzędzie attr umożliwia manipulowanie rozszerzonymi atrybutami związanymi z obiektami systemu plików z poziomu skryptów powłoki.
Istnieją cztery główne operacje, które attr może wykonać:
Opcja -g attrname mówi attr, aby wyszukał nazwany obiekt i wydrukował (na standardowe wyjście) wartość powiązaną z tą nazwą atrybutu. Z flagą -q stdout będzie dokładnie i tylko wartością atrybutu, odpowiednią do przechowywania bezpośrednio w pliku lub przetwarzania za pomocą polecenia potokowego.
Opcja -l nakazuje attr wypisanie nazw wszystkich atrybutów powiązanych z obiektem oraz liczbę bajtów wartości każdego z tych atrybutów. Z flagą -q stdout będzie prostą listą tylko nazw atrybutów, po jednej w wierszu, odpowiednich do wprowadzenia do skryptu.
Opcja -r nazwa_atrybutu nakazuje attr usunięcie atrybutu o podanej nazwie z obiektu, jeśli taki atrybut istnieje. Po pomyślnym zakończeniu nie ma danych wyjściowych.
Opcja -s attrname mówi attr, aby ustawić nazwany atrybut obiektu na wartość odczytaną ze standardowego wejścia. Jeśli atrybut o tej nazwie już istnieje, jego wartość zostanie zastąpiona tą. Jeśli atrybut o tej nazwie jeszcze nie istnieje, zostanie utworzony z tą wartością. Z flagą -V attrvalue atrybut zostanie ustawiony na wartość attrvalue i standardowe wejście nie zostanie odczytane. Z flagą -q stdout nie będzie używane. Bez flagi -q zostanie wydrukowany komunikat zawierający nazwę atrybutu i całą wartość.
Gdy podana jest opcja -L i nazwany obiekt jest dowiązaniem symbolicznym, operuj na atrybutach obiektu, do którego odwołuje się dowiązanie symboliczne. Bez tej opcji operuj na atrybutach samego dowiązania symbolicznego.
Gdy podana jest opcja -R i proces ma odpowiednie uprawnienia, operuj w przestrzeni nazw atrybutów root, a nie w przestrzeni nazw atrybutów USER.
Opcja -S jest podobna, z tą różnicą, że określa użycie przestrzeni nazw atrybutów security.
Kiedy podana jest opcja -q, attr spróbuje milczeć. Wypisuje komunikaty o błędach (na standardowe wyjście), ale nie wyświetla komunikatów o stanie (na standardowe wyjście).
Standardowe programy do wymiany/archiwizacji plików tar(1) i cpio(1) nie archiwizują ani nie przywracają rozszerzonych atrybutów, podczas gdy xfsdump( 8) program będzie.
Opcja list obecna w wersji IRIX tej komendy nie jest obsługiwana. getfattr zapewnia mechanizm pobierania wszystkich nazw atrybutów.
Andreas Gruenbacher, <andreas.gruenbacher@gmail.com> i zespół programistów SGI XFS, <linux-xfs@oss.sgi.com>.
Prosimy o przesyłanie raportów o błędach lub komentarzy na adres <https://savannah.nongnu.org/bugs/?group=attr> lub <acl-devel@nongnu.org> .
getfattr(1), setfattr(1), attr_get(3), attr_set(3), attr_multi(3), attr_remove(3), attr(5), xfsdump(8)