bluelog Bluelog - skaner i rejestrator Bluetooth
bluelog -i [Interface] [Options] -o [Output File]
bluelog -help
Bluelog to prosty skaner Bluetooth, który jest przeznaczony do robienia tylko jednej rzeczy, rejestrowania wszystkich wykrywalnych urządzeń w okolicy. Jest przeznaczony do użycia jako narzędzie do badania terenu, identyfikujące liczbę możliwych celów Bluetooth w otaczającym środowisku.
Napisałem Bluelog, ponieważ wydawało się, że nie ma żadnego skanera Bluetooth dla Linuksa, który po prostu rejestrowałby wykrywalne urządzenia bez robienia całej masy innych rzeczy, których tak naprawdę nie potrzebowałem.
Oczywiście w końcu udało mi się rozszerzyć Bluelog do robienia całej masy innych rzeczy, których tak naprawdę nie potrzebowałem. Ale przynajmniej nadal utrzymywałem to opcjonalne, więc zawsze możesz trzymać się podstaw, jeśli to wszystko, czego chcesz.
Ta opcja informuje Bluelog, za pomocą którego urządzenia Bluetooth chcesz skanować. Możesz użyć nazwy urządzenia HCI (np. hci2) lub adresu MAC karty lokalnej. Jako bonus, jeśli dasz urządzenie, które nie istnieje, Bluelog cofnie się do automatycznego wykrywania, aby znaleźć działające urządzenie.
To jest (opcjonalna) nazwa pliku dziennika do zapisania. Domyślna nazwa pliku ma format „bluelog-RRRR-MM-DD-HHMM.log” i znajduje się w bieżącym katalogu.
Użyj tej opcji, aby przełączyć wyświetlanie znalezionych urządzeń na konsoli. Pełne dane wyjściowe będą również zawierać informacje o klasie urządzenia i znaczniki czasu. Domyślnie jest wyłączone.
Wyłącz nieistotne wyjście terminala. W trybie normalnym oznacza to, że zobaczysz tylko czas rozpoczęcia skanowania i komunikat informujący o prawidłowym zamknięciu. W przypadku użycia z trybem demona (-d), w ogóle nie będzie wyjścia terminala. Jedynym wyjątkiem od tej opcji są błędy krytyczne, z oczywistych powodów.
Ta opcja demonizuje Bluelog, aby działał w tle. Nadal będziesz widzieć szablony i komunikaty startowe, ale potem nie będziesz już widzieć żadnych informacji z Bluelog w terminalu.
Podczas uruchamiania instancji Bluelog w trybie demona można użyć opcji -k, aby ją zabić.
Ta opcja przełącza Bluelog na tryb na żywo, który wykorzystuje automatycznie aktualizowaną stronę internetową do wyświetlania wyników zamiast konsoli i zwykłych plików dziennika. Zobacz BLUELOG LIVE poniżej, aby uzyskać więcej informacji.
Użyj tej opcji, aby przełączać wyświetlanie nazw wykrytych urządzeń. Znalezienie nazwy urządzenia zajmuje więcej czasu podczas skanowania i czasami kończy się niepowodzeniem. Dlatego nie rozpoznając nazw urządzeń, Bluelog może skanować szybciej i dokładniej. Domyślnie jest wyłączone.
Ta opcja, jeśli jest włączona w kompilacji, przeprowadza wyszukiwanie producentów sprzętu dla wykrytych urządzeń za pośrednictwem MAC OUI. Producent sprzętu zostanie zalogowany w standardowym pliku dziennika, a także w Bluelog Live. Aby ta funkcja działała, musi być zainstalowana baza danych producenta, co sprawia, że jest ona zbyt duża dla niektórych platform (takich jak OpenWRT).
Ta opcja przełącza zapisywanie surowej klasy urządzenia do pliku dziennika. Włączenie tej opcji wyłącza opcję -f. Domyślnie jest wyłączone.
Ta opcja pobiera klasę urządzenia i interpretuje ją w formacie bardziej przyjaznym dla człowieka. Powie ci, jakiej klasy jest urządzenie, a także jakie są jego podstawowe możliwości. Na przykład klasa 0x7a020c wyglądałaby następująco: Smart Phone,(Net Capture Obex Audio Phone) Włączenie tej opcji wyłącza opcję -c. Domyślnie jest wyłączone.
Użyj tej opcji, aby przełączać wyświetlanie sygnatur czasowych początku i końca skanowania oraz każdego nowego urządzenia znalezionego w pliku dziennika. Domyślnie jest wyłączone.
Użyj tej opcji, aby przełączyć zaciemnianie adresu MAC. Po włączeniu tej opcji Bluelog wyświetli część producenta każdego wykrytego adresu MAC, ale zablokuje identyfikator urządzenia. Domyślnie jest wyłączone.
Użyj tej opcji, aby przełączyć kodowanie adresu MAC CRC32. Po włączeniu tej opcji wykryte adresy MAC nigdy nie będą rejestrowane na dysku, a każde urządzenie będzie miało wygenerowany dla niego unikalny identyfikator. Zapobiega to obawom o prywatność podczas czynności, takich jak monitorowanie ruchu Bluetooth. Domyślnie jest wyłączone.
Ta opcja ustawi format dziennika tak, aby wynikowe dane były odpowiednie do przesłania do Bluetooth Profiling Project (BlueProPro) ronina. To zastępuje większość innych opcji rejestrowania i wyłącza Bluelog Live. Aby uzyskać więcej informacji na temat tego projektu i dodatkowych kroków wymaganych do przesłania danych do włączenia, odwiedź: www.hackfromacave.com
Ta opcja określa, ile prób Bluelog powinien wykonać, aby rozwiązać nazwę urządzenia. Z różnych powodów (słabe łącze, zajęte urządzenie itp.) urządzenia nie zawsze odpowiadają na żądanie nazwy w odpowiednim czasie. Spowoduje to zapełnienie dzienników lub wyświetlania na żywo nienazwanymi urządzeniami, które, szczerze mówiąc, wyglądają niefajnie. Domyślnie Bluelog podejmie 3 próby rozwiązania nazwy urządzenia, korzystając z tej opcji, możesz ustawić tę liczbę na niższą (szybciej, ale mniej dokładnie) lub na wyższą (wolniej, ale być może dokładniej).
Ta opcja włącza „tryb amnezji”, który powoduje, że Bluelog zapomina, że widział określone urządzenie po określonym czasie, podanym tutaj jako minuty. Kiedy Bluelog napotka urządzenie, o którym zapomniał dzięki tej opcji, wydrukuje je ponownie w dziennikach, tak jakby było to pierwszy raz. Wartość zero spowoduje, że Bluelog będzie w sposób ciągły logował urządzenie tak szybko, jak to możliwe (rzeczywista prędkość zależy od platformy, na której działa Bluelog).
Jest to opcja eksperymentalna, która pozwala dostosować czas, przez jaki Bluelog instruuje BlueZ do skanowania. Ogólnie rzecz biorąc, krótsze czasy skanowania pozwalają Bluelog na szybsze przetwarzanie przychodzących danych, ale wymagają większej mocy obliczeniowej. Dłuższe czasy skanowania powinny teoretycznie działać lepiej na słabszym sprzęcie.
Użyj tej opcji, aby przełączyć tryb tylko syslog. Spowoduje to wyłączenie standardowego pliku dziennika i zamiast tego zapisanie nowych urządzeń w pliku dziennika systemowego. Domyślnie jest wyłączone.
Nie ma zbyt wiele do powiedzenia na temat tego. Uruchom Bluelog z odpowiednimi opcjami, a następnie po prostu spaceruj/jedź po okolicy i zobacz, co wymyślisz.
W przypadku pierwszego skanowania wypróbuj coś prostego, na przykład:
bluelog -vtn
Spowoduje to włączenie pełnych danych wyjściowych, znaczników czasu, nazw urządzeń i danych wyjściowych do domyślnego pliku „devices.log”. Istnieje wiele innych opcji, których możesz użyć, aby dostosować poziom rejestrowania, jaki zrobi Bluelog, ale większość ludzi prawdopodobnie będzie zadowolona tylko z czasu, adresu MAC i nazwy urządzenia.
Bluelog Live to alternatywny interfejs dla Bluelog. Zamiast wyprowadzać wykryte urządzenia do konsoli lub zapisywać je w rzadkim pliku dziennika, Bluelog utworzy stronę internetową z wynikami, które możesz udostępnić każdemu, kto chce zajrzeć.
Aby uzyskać więcej informacji na temat Bluelog Live, zapoznaj się z plikiem README.LIVE.
Uruchomienie Blueloga z opcją -d uruchomi go w trybie demona, co spowoduje przeniesienie go w tło. Ten tryb jest szczególnie przydatny podczas uruchamiania Bluelog Live.
Tylko jedna instancja Bluelog może działać jednocześnie, więc jeśli spróbujesz uruchomić Bluelog (w trybie demona lub interaktywnym), gdy jest on już uruchomiony w trybie demona, zostaniesz poproszony o zabicie istniejącego procesu. Możesz użyć opcji -k, aby zabić działający proces Bluelog lub po prostu znaleźć proces za pomocą ps i zabić go ręcznie.
Warto zauważyć, że włączenie trybu demona zastępuje również niektóre inne opcje, takie jak tryb gadatliwy (ponieważ nie ma wyjścia terminala, gdy Bluelog przejdzie w tło).
Tom Nardi — MS3FGX@gmail.com
www.digifail.com
/usr/share/bluelog
/tmp/devices.log
/tmp/info.txt